Sex in robes

Sex in robes | සිවුරට හා ලෝගුවට මුවා වූ ලිංගිකත්වය

Posted by Taboo on April 9, 2010

Pope Benedict XVI is now facing probably the worst sex scandal crisis since he took office over five years ago. Sex and church were always inseparable but media has made it worse. What has easily been swept under the carpet once is now open to all. This inevitably leads to a serious discussion on sex in robes.

This post is more about sex in saffron robes than white and acts of males than females. The discussion can be extended to cover all religions and both sexes. Why discriminate?

Most rules of Gautama Buddha to his robed disciples were flexible – even to a level they appear to contradict Buddhist fundamentals. He didn’t jump to prohibit meat or controlled consumption of alcohol (though it is rarely done) to Buddhist monks. The fifth precept is not‘Surameraya Majja Veramani Sikkhapadam Samadiyami’ (= I will fully refrain from alcohol). The additional ‘Pamadatthana’ implies alcohol consumption is fine, if it doesn’t make one loses one’s sense. Gautama didn’t try to impose an alcohol ban for monks even when he found a monk inebriated with ‘kapothika’ – a version of ‘kasippu’ of the day. According to Surapana Jathakaya, his response was limited only to a sarcastic remark.

On the contrary, when it comes to sex the rules are caved in stone. No sex please, we are monks. No exceptions. Not even masturbation. Wet dreams are allowed only because they are involuntary.

So there cannot be any ambiguity in the fact that Buddhist monks are supposed to lead a sex-free life. Since they don’t use urinals, there is absolutely no need for a Buddhist monk even to touch his penis.

Celibacy is viewed differently by various Christian denominations, according to following Wikipedia cut and paste.

Celibacy as a vocation may be independent from religious vows. Traditionally though, most celibate persons have been religious and monastics (brothers/monks and sisters/nuns). In all pre-Protestant – Catholic, Orthodox and Oriental Orthodox – traditions, bishops are required to be celibate. In the Eastern Christian traditions, priests and deacons are allowed to be married, yet have to remain celibate if they are unmarried at the time of ordination.

Celibacy for priests is a discipline in the Roman Catholic Church, not a doctrine: in other words, a church regulation, but not an integral part of Church teaching. It is based upon the life of Christ and his celibate way of life. However the first pope, St. Peter, as well as many subsequent popes, bishops, and priests during the church’s first 270 years were in fact married men, and often fathers. This practice has changed from early fourth century. Men (and women) of God are now supposed to be married and faithful only to God.

The Protestant Reformation initially rejected celibate life as a whole and even sexual continence for priests, though especially from the 19th century on, Protestant celibate communities have emerged, especially from Anglican and Lutheran backgrounds.

Then the questions: Is long term sexual abstinence healthy for a normal human being? Short term abstinence is a fashion in some societies, especially in the pre-nuptial period, but can the same be practically practiced for long term? Doesn’t every healthy male body produce a certain volume of semen that needs to be ejaculated? If not, will it not be an additional burden on prostrate glands? Will it not be the root for complications including prostrate cancer? Doesn’t nature expect sex activity from every adult and offer physiological and psychological incentives?

I am yet to hear an exceptionally high rate of prostrate issues among Buddhist or Christian priests. Unless a medical practitioner educates me with evidence to the contrary, the only conclusion is that they somehow release semen produced in their bodies. The best case scenario is wet dreams. That does not harm anyone. They just need to frequently wash the robes. Even masturbation, though not acceptable in religion, is fine with science. Same for consensual sex with an adult(s). Uduwe Dhammaloka sleeping with Champa Kalhari Jayasekara’s ex-husband is their business and not different from the gay relationships of Ranil Wickremasinghe or Mangala Samaraweera. Sex in robes may be a concern for the devotees, but not for the society at large. Priests indulge in that violate only the ‘vinaya’ (discipline) laws and not the laws of the land.

In local universities it is not uncommon for senior student monks to sexually harass juniors, during the ragging period. The acts forced on them include stripping, masturbating and even having homosexual sex with each other or seniors. This is a concern no doubt, but only a subset of issues related to ragging. It has little to do with religion.

The concern is only when a priest starts having sex with a minor, be it a choir boy, abittayaa (helper) or a samanera (novice) monk. That is clearly unacceptable. No religion endorses child molestations.

How frequently it happens? Possibly more frequently than anyone guesses. As a category, the highest percentage of child molesters in Lanka is priests, Buddhist and Christian. (Unverified information, but can be cross checked with Child Protection Authority.) As we can guess this is just the tip of the iceberg. Not unfair to assume that majority of the cases go unreported. To whom a novice monk/choir boy can complain when abused by the supervisor monk/priest himself?

Can we these child molestations? Sadly, no, if the same traditions were to be continued. In Buddhist practice, one possible policy change is toprohibit child ordinations. This makes sense as only an adult can give consent for such a major change in his life. This will save a section of kids being abused.

Sex in robes, on the other hand, can never be fully eliminated. Perhaps the best is to turn a blind eye. It may not be an easy task to whole heartedly worship a robed character who is ready to offer you a blow job, but it’s the reality you have to live with.

The only consolation is sex is one of the least offences of many robed individuals. Few powerful Buddhist monks in Lanka, both in and out of politics now dwell not in temples, as they are supposed to, but in their private palaces. Athuraliye Ratana has his super luxury abode at Gotami Road. Uduwe Dhammaloka’s aptly named ‘Asapuwa’ which he shares with partner Ellawala Medhananda and probably few more boys is at Sulaiman Terrace. Apart from these political players, many monks, including prominent figures like Maduluwave Sobhitha, Galboda Gnanissara (aka ‘Podi Hamuduruwo of Ganagarama) and Pitiduwe Siridhamma run their own businesses. In a nutshell except for the expensive and fashionable robes they wear there is nothing to differentiate most of these ‘monks’ from the laity.

If we tolerate these violations of basic monastic discipline, why not tolerate the clergy having little fun?

This entry was posted on April 9, 2010 at 5:28 am and is filed under Uncategorized. Tagged: ,,,. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You canleave a response, or trackback from your own site.

Be the first to like this post.

30 Responses to “Sex in robes | සිවුරට හා ලෝගුවට මුවා වූ ලිංගිකත්වය

  1. Anonymous said

    April 9, 2010 at 5:48 am

    සිංහෙලන් ලිව්වානම් තමයි වඩා ෙහාද

  2. April 9, 2010 at 6:55 am

    7 වන සංඝාධිසේසය….. තමා වෙනුවෙන් විහාරයක් (වාසස්ථානයක් සාදවා ගැනීම)

    “හිමියන් ඇතුව තමා පිණිස මහා විහාරයක් කරවන්නාවූ භික්‍ෂුව විසින් වස්තු දේශනාවට භික්‍ෂුන් වහන්සේලා කැඳවිය යුතුය. ඒ භික්‍ෂූන් විසින් උපද්‍රව නැත්තාවූද ඉඩකඩ සහිතවූද වස්තුව දෙසිය යුතුය. ඉදින් භික්‍ෂූන් විසින් උපද්‍රව සහිතවද ඉඩකඩ සහිතවද විහාරයක් කරවන්නේ නම් වන්‍ථු දේසනයට භික්‍ෂූන් හෝ නො කැඳවන්නේ නම් සංඝාදිසේස ඇවැත් වේ”

    භික්ෂුවක් තමා වෙනුවෙන් වාසස්ථානයක් හදාගන්නවා නම් ඒකට කලින් වත්ථු දේශනය කියන විනය කර්මය කරන්න ඕනෙ. නැත්නම් සංඝාධිසේස ඇවැත් වෙනවා. ඔය අසපු අරව මේව එහෙම හදපුවා කියල මම හිතන්නෙ නෑ. උන්මත්තකයාට ඇවැත් නොවේ කියල කියන නිසා. මේ අයට ඇවැත් නොවෙන්නෙ උන්ට පිස්සු නම් විතරයි.

    6 වෙනි කුටිකාර සංඝාධිසේසයේදි කුටියේ ප්‍රමාණය ගැන නීති පැනවෙනවා. ඒ දේ ගැනත් මේ අය සලකලා නෑ.

  3. April 9, 2010 at 6:56 am

    සුරාපානය ගැන

    භික්ෂුන්ට සුරාපනය ගැන සික්ෂාපද පැනවෙන්නෙ විනය පිටකයේ පාචිත්තිය කොටසේ.. සුරා පානය පාචිත්තිය ඇවතක්. සික්ෂාපදය සඳහන් වෙන්නෙ “සුරාමේරය පානෙ පාචිත්තියන්ති” කියල.

    // alcohol consumption is fine, if it doesn’t make one loses one’s sense //

    මදයට ප්‍රමාදයට හේතු නොවෙනවානම් කමක් නෑ කියන අදහස සාධාරණීය කරනය කරන්න සාධක නම් හොයාගන්න නෑ. ඒ ශික්ෂාපදය තවදුරටත් විස්තර කරද්දි කියනවා “අන්තමසෝ කුසග්ගේපි පිවති, ආපත්ති පාචිත්තියෝ” කියල. ඒ කියන්නෙ තණකොල අගක පමණකුදු ගටා බොයිද පාචිත්ති ඇවැත් වේ කියන එක.

    • Taboo said

      April 9, 2010 at 7:12 am

      කමන්න. මගේ නොදැනුම නිවැරදි කර ගනිමි. මගේ අවබෝධය වූයේ (සුරාපාන ජාතකයේ පිටිවහලද ඇතිව) සුරාමේරය සම්බන්ධයෙන් ගෞතමයන් පැනවූ නීතිය සැමට එකක් බවයි. නමුත් මට මඟ හැරුණු කොටසක් ජාතක කතාවෙහි ඇත. සියල්ලන්ගේ ප්‍රයෝජනය තකා අදාළ කොටස් උපුටා දක්වමි.

      “සවාමීනි යමෙක් නුඹ වහන්සේට දුර්‍ලභ වීනම් ඒ වද්‍රළ මැනව, අපි එය සමූර්‍ඬ කරම්හයි කිවූය. එබස් ඇසූ තෙරුන්වහන්සේ මුවෙන් නොබිණුසේක. සමහර භික්‍ෂූන් වහන්සේ වනාහී උපාසකවරුනි ප්‍රව්‍රජජිතයන්වහන්සේට කාපෝතිකා නම් සුරාව දුර්‍ලභද වෙයි, සිත්කළු ද වෙයි. ඉදින් තෙපි තෙරුන්වහන්සේට ප්‍රසනන වූවාහුනම් කාපෝතිකා සුරාව පිළියෙළකරවයි කී සේක. ඒ උපාසකවරු සවාමීන් වහන්ස යහපතැයි පිළිගෙණ සර්‍වඥයන්වහන්සේට සෙටදවසට ආරාධනාකොට නුවරට වැද තම තමන්ගේ ගෙයිදී තෙරුන්වහන්සේට දෙම්හයි කාපෝතිකා නම් සුරාව පිළියෙල කර තෙරුන්වහන්සේට පවරා තමන්ගේ ගෙයිදී සුරාව පිළිගැන්වූය. තෙරුන්වහන්සේ ඒ සුරාව වළද්‍ර මදයෙන් මත්ව නුවරින් නික්මෙන සේක්. වාසල් ද්‍රෙර වැටී නන්ද්‍රෙඩමින් වැදහොත්සේක. සර්‍වඥයන්වහන්සේ වළද්‍ර ඉක්බිති නුවරින් නික්මෙනසේක්. ඒ තෙරුන්වහන්සේ ඒ ආකාරයෙන් වැදහොත්තා දැක මහණෙනි සාගත සථවිරයන් ඇරගණුවයි කියා ගෙන්වාගෙණ විහාරයට වැඩිසේක. ඒ භික්‍ෂූන්වහන්සේ තෙරුන්වහන්සේගේ හිස සර්‍වඥයන්වහන්සේගේ ශ්‍රීපාදමූලයට කොට වැදහොවාලූසේක. තෙරුන්වහන්සේ පෙරලී තමන්වහන්සේ දෙපය ශ්‍රීපාද මූලයට කොට වැදහොත්සේක, සර්‍වඥයන්වහන්සේ භික්‍ෂූන්වහන්සේ අතින් විචාරණයක් ‛‛කිමෙක් ද? මහණෙනි පෙර සාගත සථවිරයන්වහන්සේ මා කෙරෙහි යම් ගෞරවයක් ඇත්නම් ඒ ගෞරවය දැන් ඇද්දැ’’ යි විචාළසේක. නැතැයි සවාමීනි කීකල්හි මහණෙනි අඹතීත්‍ර්‍ඵ නම් නාගරාජයා දමනයලුවෝ කව්රුදැයි විචාළසේක. සවාමීනි සාගත සථවිරයන්වහන්සේයයි කීකල්හි ‛‛කිමෙක්ද මහණෙනි දැන් සාගත සථවිරයෝ දියබරණයකුත් දමනයෙහි ලන්ට සමත්‍ර්‍ඵයෝදැ’’යි වද්‍රළසේක. සවාමීනි ඒ නැතැයි කීකල්හි කිමෙක්ද මහණෙනි ‛‛යමක් මෙසේ විසංඥව වැදහොවිත් නම් එසේවූ සුරාව බොන්නට සුදුසුදැයි’’ විචාළසේක. සවාමීනි සුදුසු නොවෙයි දැන්වූසේක. ඉක්බිත්තෙන් භාග්‍යවත්වූ බුදුරජාණන්වහන්සේ සාගත සථවිරයන්වහන්සේට නින්‍ද්‍ර කොට භික්‍ෂූන්වහන්සේට ආමන්ත්‍රණය කොට රාමෙර බිම නිමිතතකොට පාවිතතියාපතතී වෙයි කියා ශික්‍ෂාපද පනවා හුනස්නෙන් නැගී සිට ගඳකිළියට වන්සේක. දම්සභා මණඩපයට රැස්වූ භික්‍ෂූන්වහන්සේ සුරාපානයෙහි නුගුණ කීසේක. ඇවැත්නි මේ සුරාපානය නම් මහත්වූ ද්‍රෙෂ ඇත්තේය, මහත්වූ ශ්‍රඬාමත්වූ සාගත සථවිරයෝ යම්සේ බුදුන්ගේ ගුණ නොදනිත් නම් එපරිද්දෙන් කළෝයයි සුරාවෙහි නුගුණ කීසේක.”

      මතට හේතු වන සුරාමේරයෙන් වළකිමි කියන විට මතට හේතු නොවේ නම් සුරාමේරය කැපය යන්න ඉබේම අදහස් වේ.

      - Taboo

      • Paradox said

        April 9, 2010 at 4:23 pm

        “මතට හේතු වන සුරාමේරයෙන් වළකිමි කියන විට මතට හේතු නොවේ නම් සුරාමේරය කැපය යන්න ඉබේම අදහස් වේ.”

        ටැබූට මතකද කැම්පස් එකේදි කරපු Relations ? ((p -> q), (q -> p) , (p q)). වෙන විදියකට කියනවානම් A කියන පුද්ගලයා B කියන තැනැත්තියට ආදරෙයි කියල කියමු. ඒත් B, A ට ආදරේ වෙන්නත් පුලුවන් නොවෙන්නත් පුලුවන්. තවත් පැහැදිලි කරනවානම් A, B ට ආදරෙයි; B, C ට ආදරෙයි; කියමු. ඒ කියන්නෙ C, A ට ආදරෙයි කියන එක නොවෙයි නේද ?


        However I tried to learn English well because of your decision to write your blog only in English. I think there are many peoples out there like me. Thanks taboo. keep up your writing.

  4. April 9, 2010 at 7:10 am

    මේ ලිපියේ තියෙන ප්‍රධාන කරුණ ගැන කියන්න දේවල් නම් බොහොමයි. ඒත් කොහොම කියන්නද මම දන්නෙ නෑ. පොඩි උන්ව අපයෝජනයට ලක් කරන ඒව මම මගේ ඇස් දෙකෙන්ම දකල තියෙනව. ඒ පොඩි එකා ඇවිත් අඞ අඞ මට ඒ දේ කියනකොට අසරණ මට කරන්න පුලුවන් උනේ පැත්තකට වෙලා අඞන ගමන් මේ පොඩි උන්ව මේ අපායට එවපු අම්මල තාත්තලාටත් සාප කරන එක විතරයි. මගේ අත්දැකීම් මගේ කතාවේ ඉස්සරහට ලියවෙයි. මගේ හිතේ තියෙන එකම සතුට තමා මේ වගේ පාහර චීවරධාරියෙක්ගේ ලේ හොලවපු එක. මතක් වෙනකොට ඒක මට තාමත් මහ කුරිරු සතුටක් එනව.

    • Anewasika said

      April 10, 2010 at 11:14 am

      ඇයි සංඝාධිකරණයට පැමිණිළි කරන්න බැයිද?
      ඇයි සාමනේර ගේ දෙමව්පියන්ට කිව්වේ නැත්තේ?
      වරදක් දැක නිහඬව සිටීම පවක් නොවේද? එහෙම සික්‍ෂාපදයක් නැද්ද?

      • April 10, 2010 at 12:57 pm

        නඩුත් හාමුදුරුවන්ගේ, බඩුත් හාමුදුරුවන්ගේ, තීන්දුත් හාමුදුරුවන්ගේ.

        දෙමව්පියන්ට කියන්න ? :-) ඊට පස්සෙ ?

        අපෝ නෑ මම නිහඞව සිටියේ නෑ. කරන්න පුලුවන් හැම දේම කලා. අන්තිමට එකෙක්ව ඉස්පිරිතාලෙත් යැව්ව. ප්‍රසිද්ධියේ තර්ජනයත් කලා ආපහු පොඩි උන්ට කරදර කලොත් මෝචරියෙන් නවත්තන්නෙ කියල.

      • April 10, 2010 at 2:26 pm

        මෙතන මම පුන්චි සටහනක් ලියන්නෙ මේ සාකච්ඡාව වඩාත් අර්ථවත් තැනකට ගෙනියන්න සම්මාදම් වෙන්න පුලුවන් වේය කියන අදහසින්. තරිඳු ඇත්තටම සංඝාධිකරණයක් කියා යමක් තියෙනවා ද, ඒවාට ඇති බලතල ආදිය ගැන ලියනවා ඇති.

        ඒත් මෙතනට අදාල මූලික ප්‍රශ්නය ලෙස මා දකින්නේ කුඩාදරුවන් ‘සාසනය ‍රැකගැනීමටය’ කියා මහණ කිරීමයි. අධිකරණ නායක වුවත් මහනායක වුවත්, ඔහුත් සාසනයට ඇතුළු වී ඇත්තේ ළමයෙකු ලෙසයි. ඔහුත් තම ළමා කාලය තුළ දී තමන්ට පෙර ළමයින් ළෙස පැවිදි ව වැඩුනු පුද්ගලයින් සමහරක් අතින් මෙකී අත්දැකීම ලබා තිබෙනවා ය යන්න මාගේ උපකල්පනයයි. ඒ නිසා ම ගිහි සමාජයේ අප දකිනා ආකාරයට ළමයින් ලිංගික කටයුතු සඳහා යොදාගැනීම සාහසික අපරාධයක් ලෙස භික්ෂූන්ගෙන් වැඩිදෙනෙකු විසින් නොසලකනවා ඇත යන්න මාගේ විස්වාසයයි. ඒ නිසා කාට පැමිණිලි කළත් බරපතල යමක් සිදුනොවෙනු ඇති.

        අනෙක් අතට ලිංගික ජීවිතය මින්සෙකු ලෙස අත්විඳීමට ඇති අවස්තාව කුඩා කල දීම අහිමි කරන ලද පිරිසක් භික්ෂූන් ලෙසින් සිටිනා තාක්කල් මේ ප්‍රස්නය දිගටම පවතිනවා ඇති. අනෙක් අතට සමාජයට ද තමන් අය්ති සාසනයටද ඔවුන් වයිර කරනවා ඇත. මේ මගේ හැඟීමයි.

        තරිඳුට යොමු කර ඇති ප්‍රශ්නයකට මමත් යමක් ලීවාට කිසිවෙක් වරදක් නොහිතාවි කියා හිතනවා.

    • B said

      April 15, 2010 at 7:41 am

      Hey Tharindu,
      You could have complained to the NCPA[national child protection authority] or police,when you have got to know such a child abuse case.
      NCPA telephone numbers 94-011-2778911, 94-011-2778912, and 94-011-2778913
      As far as I know NCPA does a good job for the protection of children from sexual abuse,psychological rehabilitation of victims and to take legal actions against those who are responsible for the abuse.
      I don’t think that by just threatning someone would cause any long lasting effect.

      • April 16, 2010 at 9:44 am

        well they might be doing that.. when the abuser is NOT a buddhist monk. how many buddhist monks you know found guilty of such abuses ? considering the treats i get for writing my experiences as a monk, even without at least hinting of this topic, i can assume what will happen to me if i did that. i am not lasantha i am afraid. and do you really think that NCPA doesn’t know whats going on ?

      • B said

        April 17, 2010 at 2:41 am

        Of course I know personally few cases where they acted against buddhist monks.The Statistical figures Taboo was talking about were also from the reported cases to the authorities according to him.So if we report, at least that will be recorded and depicts the Gravity of the problem.I don’t think that being a monk or priest is no longer a protective factor in Sri Lanka.
        Although NCPA knows about the situation they can’t use private detectives in each and every place to detect abuse cases.As citizens we have a responsibility at least to report annonymously.
        I am not saying that NCPA is the ideal and best method but I am saying it is better than just gossiping and blaming here and there without doing anything useful.
        But Tharindu according to your post you have done more harder things against abuse,than reporting.
        It’s admireable although its effectivity is questionable.

      • April 17, 2010 at 6:30 am

        you have to understand that i was 19 years old and i had no idea what to do. what i did was very well effective. what i did was to tell novices not to allow them selves in this situations. at that time i believed these things shouldn’t be talked out of monastery in order to “save” buddhism. i was stupid to think like that but i was young. i did manage to full stop the abuses even though my ways are not really “buddhist” ways. my ways were not conservative and accepted ways but they always did the trick.

        i believe the solution to this problem is to stop ordination of children. and thats what i am trying to stop.

      • April 17, 2010 at 7:19 am

        //i believe the solution to this problem is to stop ordination of children. and thats what i am trying to stop.//

        My friend, Whole heartedly I am with you. No point of criticizing the result. But we have to address the cause. If we stop recruiting young children as monks, people who really want to renounce will join the order. Then not only child abuses but many more malpractices will automatically be stopped.

      • April 17, 2010 at 7:26 am

        //අනෙක් අතට ලිංගික ජීවිතය මින්සෙකු ලෙස අත්විඳීමට ඇති අවස්තාව කුඩා කල දීම අහිමි කරන ලද පිරිසක් භික්ෂූන් ලෙසින් සිටිනා තාක්කල් මේ ප්‍රස්නය දිගටම පවතිනවා ඇති. අනෙක් අතට සමාජයට ද තමන් අය්ති සාසනයටද ඔවුන් වයිර කරනවා ඇත. මේ මගේ හැඟීමයි.//

        මා මුලින් දවසක කී මේ කියමන මෙතනට අදාලයි.

      • B said

        April 17, 2010 at 8:30 am

        @ Tharindu

        Yes friend,I can understand you.And it is nice to hear that you were able to stop abusive incidents.
        That is the most important thing.
        I didn’t want to criticize anything.
        What I wanted is to discuss the best method we can follow when we came across a child abuse case.
        It is nice if we can remove the cause although it seems unpractical.

  5. Achala said

    April 9, 2010 at 7:45 am

    If I am not mistaken, according to the Vinaya Pitaka, masturbation is not allowed for monks but it is considered a “lesser offence” which has to be disclosed in a council if it happens. If you have watched the movie SAMSARA (about a Tibetan Buddhist monk who leaves the order and then comes back to it)…he has wet dreams whilst in his robes which prompts him to leave monkhood and indulge in his senses and then he comes back to monkhood when he realises it gives him no fullfillment. But celibacy for ascetics predates Buddhism. Hindu/Jain ascetics also practiced celibacy (and still do). It was accepted as spiritually appropriate by society at large. I wonder whether the Buddha followed prevailing social customs? For example, if he allowed monks to engage in sexual intercourse it would have horrified society at large and society would look down on Buddhist monks as totally inferior to Jain and Hindu ascetics? This is only an idea. Even today I think MOST people (regardless of their religion) expect their holy men/women to be celibate…ie it is regarded as a sign of purity.

    However, on the other hand, point of monkhood is to move away from sensuality. Engaging in sexual intercourse is not moving away from sensuality but engaging in it. There is a particular sutta on this which I read where someone was quering why engaging in sex couldn’t be used as means of meditation to gain liberation. I will post it here if I find it again.

    Then again… ever heard of Tantric Buddhism??

  6. Achala said

    April 9, 2010 at 7:49 am

    “Even masturbation, though not acceptable in religion”

    This is frowned upon in Catholicism… in fact it was considered absolutely abominable for a time because each sperm cell was considered to be a human life. But I have wondered in Buddhism does it fall under “sexual misconduct”? I always read ‘sexual misconduct’ to be more adultery rather than masturbation.

    • April 9, 2010 at 9:13 am

      masturbation does not fall under sexual misconduct. however for monks it is not allowed. Being a monk is trying to destroy lobha, dosha, moha. so engaging in any sexual act is not effective in destroying lobha.

    • Paradox said

      April 10, 2010 at 5:30 pm

      Agree with tharindu. Because Buddhism is based on mind and thoughts. ” චේතනා හං භික්ඛවේ කම්මං වදාමි- චේතනාවම කර්මය වේ. ” Even though masturbation is innocent act in single person, he should have sexual thoughts(A nude women, sexual intercourse..etc.) to do it. Unless his penis will not erect. So Buddhist monks are forced to understand uncertainty of life/everything.

  7. Achala said

    April 9, 2010 at 7:51 am

    “As a category, the highest percentage of child molesters in Lanka is priests, Buddhist and Christian.”

    Are you sure about this? I tend to think it is actually village fathers and uncles who do most of the child molesting.

    • April 9, 2010 at 9:14 am

      i do not have any evidence to prove taboo is right in his assumption but i know he is right. i was a monk. i know.

    • Taboo said

      April 9, 2010 at 9:29 am


      A small change.

      As a category, the highest percentage of child molesters reported to authorities in Lanka is priests, Buddhist and Christian.”

      I know this as a fact, but cannot reveal the source.

      - Taboo

      • April 10, 2010 at 11:33 pm

        1.why dont you reveal the source of fact that you know about
        “As a category, the highest percentage of child molesters reported to authorities in Lanka is priests, Buddhist and Christian.”?. have courage to reveal “Uduwe Dhammaloka sleeping with Champa Kalhari Jayasekara’s ex-husband is their business and not different from the gay relationships of Ranil Wickremasinghe or Mangala Samaraweera. ”
        3.But you cant reveal a source of most important fact to society .(my opinion is it will be more impotant than sexual behaviour of Uduwe,Ranil or Mangala as later has no serious social impact.
        Your double standard policy on this matter reveals your nakedness.
        I’m very sorry for latter statement but no other words to explain it.

  8. Achala said

    April 9, 2010 at 8:03 am

    “Doesn’t every healthy male body produce a certain volume of semen that needs to be ejaculated? If not, will it not be an additional burden on prostrate glands? Will it not be the root for complications including prostrate cancer? Doesn’t nature expectsex activity from every adult and offer physiological and psychological incentives?”

    (1) Yes every healthy male body produves a cetain volume of semen. However, it does not *need* to be ejaculated.

    (2) No if it is not ejaculated, it is not an “additional burden” on the prostrate. The seminal vesicles sit posteriorly to the prostrate. This organ is what provides most of the volume to sperm. The prostrate itself has nothing to do with sperm production or storage.

    (3) Prostate cancer has nothing to do with semen. Semen is not carcinogenic!!! (well no evidence so far…).

    (4) I would agree nature pushes living creatures towards pro-creation.

  9. පියරු බබා said

    April 10, 2010 at 1:58 am

    It should perhaps be noted that many scholars of Buddhist history consider the Jataka tales not to the of ‘Buddhist origin’ – i.e. that they were common Indian fables that later became part of Buddhist literature. This seems quite possible, especially given the questionable moral views espoused in certain Jataka tales.

  10. Dhammika said

    April 10, 2010 at 5:55 am

    //ඒ පොඩි එකා ඇවිත් අඞ අඞ මට ඒ දේ කියනකොට අසරණ මට කරන්න පුලුවන් උනේ පැත්තකට වෙලා අඞන ගමන් මේ පොඩි උන්ව මේ අපායට එවපු අම්මල තාත්තලාටත් සාප කරන එක විතරයි.//

    ළමා අපයොජනයේ යෙදුනු පුද්ගලයා මහණවෙලා තියෙන්නේ මොන වයසේ දි ද? ඒත් ළමා කාලයෙදිම නේ ද? ඒකියන්නේ අපයෝජනයට ලක්වුනු දරුවත් අපයොජකයත් යන දෙන්න ම victims ලා නේද? ජීවිතේ අත්හරින්න උවමනාවක් නැති දරුවො මහණ කරල මහා උස තැනකින් තියලා වන්දනා මානා කරන අපි හැමෝම මේ අපරාදවලට වගකියන්න ඕන නැත්ද? අපි වැඩිදෙනෙක් මේ මහා බොරුව පවත්වාගෙන යන්න හවුල් නේද?

    • April 10, 2010 at 12:59 pm

      ඒකම තමා මම කියන්නෙ. ඕක පරම්පරා දායාදයක්. රැග් එක වගේ තමා. අද රැග් කාපු උන් හෙට තව කට්ටියක්ව රැග් කරනව. අනිවාර්යෙන්ම අපිත් මේවට වග කියන්න ඕනෙ.

  11. April 10, 2010 at 7:30 am

    නිරෝගී වැඩුනු ඕනෑ ම මිනිසසෙකු/ගැහැනියක තුළ ලිංගික වුවමනාවන් ඇතිවීම ස්වභාවික බවයි මගේ වැටහීම. එම වුවමනාවන් (බාල අපචාරයන්හි/ බලහත්කාරයන්හි නොයෙදී) ඉ‍ටුකරගත හැකි ක්‍රම සමාජයක තිබිය යුතුයි. එසේ එම අවශ්යතා ඉ‍ටුකර ගැනීම පාපයක් වන්නේ කෙසේ ද යන්න මට වැටහෙන්නේ නෑ.

    කෙනෙක් (භික්ෂුවක ලෙස හෝ නැතිව) මුලු ජීවිත කාලය තුළ ම masturbate කරන්නේවත් නැතිව ජීවත් වුනා කියලා ඇති අර්ථය කුමක් ද?
    ඒත් ජීවිතය හොඳින් අත්විඳ එහි හරයක් නැතැ’යි සිතන යම් කෙනෙක් එයින් එපිට වූ සත්යයක් සොයා යන්නේ නම් සහ ඔහු විසින් ලිංගික හැසිරීම් අර්ථ ශූන්ය දේ හැටියට ප්‍රකාශ කරන්නේ නම් ඒය වෙන ම තත්වයකි. මට වැටහෙන විදියට බුදුන් අයිති මේ ගනයට. එහෙයින් ම ඔහුගේ විනය අදාලවෙනවා ඇත්තේත් එබඳු පිරිසකට.

    සාකච්ඡාවට බදුන්වන භික්ෂු ස්ංස්ථාවේ සාමාජිකත්වය සකස්වන්නේ එබඳු පිරිසකගෙන් නොවීමත් සහ ජීවිතය මොකක් ද කියාවත් නොදන්නා දරුවන්ගෙන් වීමත් නිසා ඔවුන් වැඩුනු පසු ස්වභාවිකව ඇතිවන ශාරීරික වුවමනාවන් ළමා අපයෝජන වැනි අයථාක්‍රම මගින් ඉ‍ටුකරගැනීම ගැන මටනම් පුදුමයක් ඇතිවන්නේ නෑ. ප්‍රශ්නය වන්නේ මේ ප්‍රශ්නය මේ ආකාරයට සාකච්ඡාකරන්න පුලුවන් තැනක් තියෙනවද කියන එකයි. එහෙම වෙනවා නම් මේ ප්‍රශ්නයට මෙන්ම තවත් ප්‍රශ්න ගොඩකට පහසු පිළිතුරු සොයාගන්න පුලුවන් වෙයි.

  12. Freedom said

    April 20, 2010 at 11:41 am

    මේ සියළු දේ සිදුවෙන්නෙ හරි අවබෝධයක් හෝ හරි උවමනාවක් නොමැතිව මහණ කමට එළඹීම නිසා නේද? නිවන් මඟ කරා එළඹෙනවා වෙනුවට තවත් දුකට පත්වීම ගැන ඔවුන්ට අවබෝධයක් නැත්තෙ ඒකයි නේද?

Leave a Comment