Hall of Shame of Secular Sri Lanka





Government and opposition politicians participation in religious affairs in unethical governance:



ජාතිය පිළිබඳ බෞද්ධ සංකල්පය

වර්තමාන ශ්‍රී ලංකා සමාජය තුළ ප්‍රබලව සාකච්ඡාවට බඳුන්ව ඇති කාරණාවකි "ජාතිය" පිළිබඳ අදහස. මෙහිදී මෙම ලිපියේ අරමුණ වන්නේ උක්‌ත අදහස සම්බන්ධයෙන් බෞද්ධ විචාරය දැක්‌වීමය. එමෙන්ම අප බහුලව දැන් දැන් භාවිත කරන බහු සංස්‌කෘතික, බහු ආගමික රටක්‌ය යන භාවිතය පිළිබඳව ද ඒ ඔස්‌සේ "ශ්‍රී ලාංකික" යන පදනම මත රට සංවර්ධනය කිරීමේ සංවාදය පිළිබඳ අදහසක්‌ දැක්‌වීමය.

ජාති වශයෙන් ගත් කල අප රට තුළ සිංහල, දෙමළ, මුස්‌ලිම්, ක්‍රිස්‌තියානි, බර්ගර්, මැලේ ආදී විවිධ ජාතීහු වාසය කරති. ඒ බව තර්කයෙන් තොරය. එහෙත් ඉතිහාසය ඔස්‌සේ හෝ වේවා ජන සංඛ්‍යාලේඛන මත වුවද වැඩි ජන කොටසක්‌ මෙන්ම වැඩි ඓතිහාසික වගකීමක්‌ ඉටු කරන ලද පිරිස වන්නේ ද සිංහල බෞද්ධ ජනතාවය. එහෙයින්ම සිංහල දේශය, සිංහලයන්ගේ රට, බෞද්ධ රාජ්‍යය යන යෙදීම් මෙරට හැඳින්වීමේදී යොද ගැනිණි.

නමුත් වර්තමානය වන විට ජන නායකත්වය ද මෙම හැඳින්වීමට අස්‌ථානගත බියක්‌ දක්‌වමින් බහු ආගමික රටක්‌ වශයෙන් දැක්‌වීමේ උත්සාහයක නියෑළෙති. සිංහල බෞද්ධ රට යන යෙදුමට, ව්‍යවහාරයට අන්තවාදී අදහස්‌ දරන්නවුත් යෑයි ඝෝෂා කෙරෙති. මේ කරුණු මෙසේ වේවා මගේ උත්සාහය වන්නේ හරිහැටි අවබෝධයකින් තොරව "ජාතිය" යන වදන අර්ථ ගන්නවුන් උදෙසා එහි සැබෑ ප්‍රකාශනය කුමක්‌ද යන්න පෙන්නා දීමය. ඒ ඔස්‌සේ උක්‌ත කරුණු විචාරයට ලක්‌වීම මැනවි යෑයි මගේ හැඟීමය.

ජාති ශබ්දය පාලි ත්‍රිපිටකය තුළ අර්ථ රාශියක උපයුක්‌තව ඇත. ඉන් වඩාත් ප්‍රබල අර්ථය "උපත", "පැවැත්ම" යන්නය. බුදු දහමේ මූලික ඉගැන්වීම් සියල්ලේම මෙම අර්ථයෙන් ජාති ශබ්දය යෙදී ඇත. දුක්‌ඛ සත්‍යය විස්‌තර කරන තැන ජාති පිළිබඳ ජාතිපි දුක්‌ඛා යනුවෙන් ද පටිච්ච සමුප්පාදය විස්‌තර කරන තැන "භව පච්චයා ජාති ජාති පච්චයා ජරා මරණං" යනුවෙන් ද යෙදී ඇත. මේ සම්බන්ධයෙන් ජාති ශබ්දයෙන් ගම්‍ය වන්නේ මනෝ විද්‍යාත්මක සාධකයකි.

මෙම අදහස මුල් බුදු සමය තුළ කෙතරම් ප්‍රබලව සාකච්ඡා කරන්නේ ද යත් ජාති ශබ්දයේ අවශේෂ අර්ථ යටපත්වීමට එය බලපා ඇත. සාමාජික වශයෙන් එය සලකන කල එහි අර්ථ තුනක්‌ ඇත. මහාචාර්ය මලලසේකර සහ ජයතිලක යන අය පෙන්වාදී ඇති පරිදි ජාති ශබ්දයේ "විශේෂය" යන අර්ථය ඇත. ඊට අමතරව එහි "වර්ණය" යන අර්ථය ඇත. උදාහරණ ලෙස සූත්‍රවල එන බ්‍රාහ්මණ ජාති, ඛත්තිය ජාති වැනි ප්‍රයෝග ඉදිරිපත් කළ හැක. තුනෙන්ම ජාති ශබ්දයේ "ජන වර්ගය" යන අර්ථය ඇත. අද අප සිංහල ජාතිය, ද්‍රවිඩ ජාතිය යන ක්‍රමයෙන් ව්‍යවහාර කරන තැන්වල එම ජාති ශබ්දයේ අර්ථයට සමාන අර්ථයකින් එම පදය සූත්‍රවල යෙදී ඇත.

බුද්ධකාලීන සමාජය ගෝත්‍ර සහ රාජ්‍ය වශයෙන් බෙදී තිබුණු බව අපි දනිමු. සූත්‍රවල බුද්ධ කාලයේ විසූ ගෝත්‍ර දහයක්‌ ගැන කරුණු සඳහන් වෙයි. ඔවුන් ගණතන්ත්‍ර පාලන ක්‍රමයට අවනතව සිටි බව දක්‌වා ඇත. ඊට අමතරව රාජ්‍ය දහසයක්‌ පිළිබඳ තොරතුරු ද සූත්‍ර පිටකයේ සංග්‍රහ වී ඇත. මේ ගෝත්‍රවලට අයත් ජනතාව ද රාජ්‍යවලට අයත් ජනතාවද ජන වර්ග හැටියට හඳුනාගෙන තිබුණු බව පෙනේ. ගෝත්‍රවලට සහ රාජ්‍යවලට නම් ලැබී ඇත්තේ ඒවාට අයත් ජන වර්ග අනුවය. ශාක්‍ය, ලිච්ඡවි, කාලාම, අංග, මගධ ආදී සියලු නම් ජනවාර්ගික අනන්‍යතාව ප්‍රකාශ කරන පදය. දීඝ නිකායේ මහා ගෝවින්ද සූත්‍රයේ මුළු මහත් භාරතය එකම රාජ්‍යයක්‌ හැටියට පැවැති යුගයක්‌ ගැන සඳහන් වෙයි. පසුව එය රාජ්‍ය හතකට වෙන්වී ගියේය. එසේ වෙන් වූ පසු ඒ ඒ රාජ්‍යයේ නම ද අගනුවර කවරක්‌ විනිදැයි එම සූත්‍රයේ සඳහන් වෙයි. අලුතෙන් පහළ වූ රාජ්‍ය හත බෙදා වෙන් කෙරුණේ ජනවාර්ගික පදනමක්‌ මත බව එහිදී වැඩිදුරටත් විස්‌තර කෙරේ. මේ රාජ්‍ය හතෙන් හයක්‌ උතුරු ඉන්දියාවේ ද, එකක්‌ දකුණු ඉන්දියාවේ ද වූ බව කියෑවේ. දකුණු ඉන්දියාවේ ඇතිවූ රාජ්‍ය අස්‌සකයන්ගේ රට යන අර්ථයෙන් අස්‌සක නම්ය.

සූත්‍රවල රාජ්‍යයක්‌ පහළවීමට අවශ්‍ය කරුණු දෙකක්‌ සඳහන් වෙයි. ඉන් එකක්‌ නම් ජන වර්ගයක වාස භූමියයි. එනම් භූගෝලීය ප්‍රදේශයක්‌ රාජ්‍යයක නිර්මාණය සඳහා අත්‍යවශ්‍යය. අංගයන්ගේ රට අංග, වත්සයන්ගේ රට වත්ස යන ආදී ක්‍රමයටය. අනෙක නම් භාෂාවයි. භාෂාව හැඳින්වීමට සූත්‍රවල පද දෙකක්‌ ව්‍යවහාර වෙයි. ඉන් එකක්‌ "ජනපද නිරුක්‌ති" යන්නයි. අනෙක, සක නිරුක්‌ති යන්නයි. මේ දෙකෙන්ම කියෑවෙන්නේ ස්‌වාධීන රාජ්‍යයක්‌ ලෙස හඳුනාගත් පිරිසකගේ භාෂාවයි. අංගයන්ගේ භාෂාව අංග,

මගධයන්ගේ භාෂාව මගධ යන ආදී ක්‍රමයෙන්ය. රාජ්‍යය එහි භාෂාව යන දෙක කෙනකුට උරුම වන්නේ උපතින්ය. එම නිසා ඒවා වාසෙට්‌ඨ සූත්‍රයේ එන "ලිංගං ජාති මයං" සංඛ්‍යාවෙහිලා වර්ග කළ හැකිය. (ඒ ඒ විශේෂයට උපතින් උරුම වන ලක්‍ෂණ ලිංගං ජාතිමයං යෑයි දක්‌වා ඇත) එක්‌ එක්‌ මිනිසාට එවැන්නක්‌ නැති වුවත් ජන වර්ගයක්‌ හැටියට සැලකීමේදී එවැනි අංගයක්‌ හෝ දෙකක්‌ ඇති බව පෙනෙන හෙයින් වාසෙට්‌ඨ සූත්‍රයේදී ජන වර්ග වර්ගීකරණය ප්‍රතික්‍ෂේප නොවන බව පෙනේ.

එවැනි බෙදුම් මිනිස්‌ සමාජයේ පවතින බව වාසෙට්‌ඨ සූත්‍රයේ එන "සමඤ්Æහි එසා ලෝක ස්‌මිං තFථ තFථ පකප්පිතා" යන යෙදුමෙන් පැහැදිලි වෙයි. මෙහිදී සිහියට ගත යුත්තක්‌ නම් ඉන්දු නිම්නයේ පැවැති චතුර්වර්ණය වෙනුවට ඊට වඩා ප්‍රබල වර්ගීකරණයක්‌ ගංගා නදී මිටියාවතේදී ඇති වූ බවයි. "ගෝත්‍ර සහ රාජ්‍යය" යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ එAවාය. බුදුරජාණන් වහන්සේ මුල්තැන දුන්නේ මේ කියන අනන්‍යතා දෙක අගය කළ සමාජයකටය. එම නිසා බුදු දහම මගින් චතුර්වර්ණය පිළිබඳ විවේචනයක්‌ ඉදිරිපත් කිරීම ස්‌වාභාවිකය.

ජන වර්ග අනන්‍යතාව පිළිබඳ බුදුදහම දක්‌වන ආකල්පය තේරුම් ගැනීමට අදාළ වන සූත්‍ර තුනක්‌ ඇත. ඒවා නම් දීඝ. නි( අම්බට්‌ඨ සූත්‍රය, සුත්ත නිපාතයේ පබ්බඡ්ජා සූත්‍රය සහ මඡ්ධිම නි( ධම්මෙච්තිය සූත්‍රයයි.

දීඝ නි( අම්බට්‌ඨ සූත්‍රය අම්බට්‌ඨ නම් තරුණ බමුණකුත් බුදුරජාණන් වහන්සේත් අතර ඇතිවූ සංවාදයක්‌ අරමුණුකොට ගෙන දෙසන ලදී. අම්බට්‌ඨ බමුණුකමෙන් ඔද වැඩුණු උගත්කමින් සපිරුණු තරුණයෙකි. එම නිසා ඔහු බුදුරදුන්ට නිසි ගෞරවයක්‌ දැක්‌වූයේ නැත. මේ අවස්‌ථාවේදී බ්‍රාහ්මණ වර්ණයේ අතීත තොරතුරු මතක්‌ කරදීමට බුදුන් වහන්සේ ඉදිරිපත් වූ සේක. ඉන් කිපුණු අම්බට්‌ඨ ශාක්‍ය වංශයට පරිභව කළේය. තමා කපිල වස්‌තුවට ගිය අවස්‌ථාවක ශාක්‍යයන් තමාගේ තත්ත්වයට නොසරුප් වන අන්දමින් හැසිරුණු වග අම්බට්‌ඨ මෙහිදී බුදුරදුන්ට ප්‍රකාශ කරයි. එහිදී අම්බට්‌ඨ ව්‍යවහාර කරන පදය "ශාක්‍ය ජාති" යන්නයි. ශාක්‍ය ජාතිය සැඩපරුෂ කුරිරු ජාතියක්‌ බව අම්බට්‌ඨගේ ස්‌ථාවරය විය. බුදුන් වහන්සේ ශාක්‍යයන්ගේ හැසිරීම අනුමත කරමින් කරුණු පැහැදිලි කළහ.

කිරිල්ලියකට තමාගේ කැදැල්ලේ දී ඕනෑම ආකාරයකින් හැඬලිය හැකි සේ ශාක්‍යයන්ට තමාගේ රුචි අරුචිකම් සහ ඕනෑ එපාකම් අනුව කපිල වස්‌තුවේදී හැසිරිය හැකි බව බුදුන් වහන්සේ අම්බට්‌ඨට කියා දෙති. මෙහිදී වැදගත් වන කාරණය නම් ශාක්‍ය ජාති, එනම් ශාක්‍ය යන ජන වර්ගය ගැන කතා කිරීම නුසුදුසු යෑයි බුදුන් වහන්සේ පෙන්වා නොදුන් බවයි. සියල්ලට ඉහළින් මනුෂ්‍යත්වය ගැන සැලකූ කෙනකුගෙන් බලාපොරොත්තු වන මෙබඳු ප්‍රකාශයෙන් මේ අවස්‌ථාවේදී බුදුන්ගෙන් ප්‍රකට වූයේ නැත. උන්වහන්සේ තවදුරටත් පැහැදිලි කර සිටින්නේ ඕනෑම ජන වර්ගයක්‌ තුළ තිබිය හැකි සාධකයක්‌ ශාක්‍යයන් තුළ ද පවතින බවය. එය හඳුන්වා ඇත්තේ "ජාති සම්බේද භය" යන පදයෙනි. ජන වර්ගය තුළ භේද හට ගනීය යන භය සෑම ජන වර්ගයකටම පොදු කාරණයකි. ජන වර්ගවල හැසිරීම් තීරණය කිරීමේදී උපයෝගී කරගත යුතු කරුණක්‌ හැටියට එය දක්‌වා ඇත. ජන වර්ගයක්‌ ඇතැම්විට හැසිරෙන්නේ තර්කානුකූල හේතු සාධක අනුව නොව මේ කියන බිය නිසාය.

සුත්ත නිපාතයේ පබ්බඡ්ජා සූත්‍රය බුද්ධ චරිතය අධ්‍යයනය කිරීමේදී වැදගත් වෙයි. ඊට හේතුව අංග සම්පූර්ණ බුද්ධ චරිතයක්‌ පාලි ත්‍රිපිටකය තුළ දක්‌නට නොලැබීමත් බුද්ධ චරිතය ගොඩනඟා ගත යුත්තේ ත්‍රිපිටකයේ තැනින් තැන විසිරී පවතින කරුණු එක්‌තැන් කරගැනීම අනුවත් වීමය. සුත්ත නිපාතය ත්‍රිපිටකයේ එන පැරණිම සූත්‍ර සංග්‍රහ වී ඇති ග්‍රන්ථය සේ සැලකේ. එහි එන ප්‍රධාන සූත්‍රයත් පබ්බඡ්ජා සූත්‍රයත් යන දෙක බුද්ධ චරිතය අධ්‍යයනය කිරීමෙන් වැදගත් වන්නේ මේ තත්ත්වය යටතේ අභිනික්‌මන් කළ සිදුහත් කුමරු තාපසයකු බවට උත්තර භාරතය පුරා සැරිසරණ අතර මගධ රාජ්‍යයට පැමිණි වග දක්‌වා ඇත්තේ පබ්බඡ්ජා සූත්‍රයේ වීමය. තම රාජ්‍යයේ හැසිරෙන අමුත්තා කවරෙක්‌දැයි දැන ගැනීමට මගධාධිපති සේනිය බිම්බිසාරට ඕනෑ විය. දූතයන් යවා සිදුහත් තවුසා තමා සමීපයට කැඳවන බිම්සර රජතුමා ඔහුට මෙසේ කියයි.

"ඔබේ ජාතිය ඇසූ විට එය මට කියාදෙන්න." (ජාතිං අක්‌ඛාහි පුච්ජිතෝ) එවිට සිදුහත් තාපසයන් කියා සිටින්නේ තමා කොසලයට අයත් ශාක්‍ය ජාතියෙන් එන බවය. (උජුං ජනපදො ආසී කෝසලෙසු නිකේතිනං ගෝතමෝ නාම ගොත්තෙන ශකියා නාම ජාතියං) මෙහිදී සිදුහත් තාපසයා තමා හඳුන්වා දෙන්නේ කෝසළ දේශයත් ගෞතම ගෝත්‍රයත් ශාක්‍ය ජාතියත් මතක්‌ කිරීමෙනි. ජන වාර්ගික අනන්‍යතාව පිළිබඳ හැඟීමක්‌ සිදුහත් තාපසයාට තිබුණු බව මින් පෙනේ. බුදු වූ පසු එක්‌ තැනකදී උන්වහන්සේ කියා සිටින්නේ කෙනකුගේ ජාතිය නොව හැසිරීම ඇසිය යුතු බවයි. (මා ජාතීව ප්‍රච්ඡ චරනංච පුච්ඡ) එහෙත් සිදුහත් තවුසා, බිම්සර රජතුමා ජාතිය ගැන විමසන විට කියා සිටින්නේ තමා මිනිස්‌ වර්ගයට අයත් කෙනකු හැටියට නොව ශාක්‍ය ජාතියට අයත් කෙනකු හැටියට පෙනී සිටින බවය. බුදු වූ පසුද ඇතැම් අවස්‌ථාවල බුදුන් වහන්සේ ජන වාර්ගික අනන්‍යතාව අමතක නොකළ බව මඡ්. නි. ධම්මෙච්තිය සූත්‍රයෙන් පැහැදිලි වෙයි.

ධම්ම ෙච්තිය යන පදය ධර්මානුකූලව ඉදිරිපත් කරන ශාක්‍යය යන අර්ථය දෙන්නකි. එය සත්‍යයේ සාධක යනුවෙන් ද පරිවර්තනය කළ හැක. ධම්ම ෙච්තිය සූත්‍රයේ සඳහන් වන්නේ ටික කලකින් බුදුරදුන් මුණ ගැසීමට අවස්‌ථාව නොලද කොසොල් රජතුමා බුදුරදුන් මුණගැසුණු අවස්‌ථාවේ කියා සිටි කරුණුය. විවිධ මාතෘකා මතකයට නංවමින් කතා කළ කොසොල් රජතුමා අවසානයේදී ප්‍රකාශ කළ ධර්ම චෛත්‍ය නම් මම ද කොසොල් වැසියෙකි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ද කොසොල් වැසියෙකි.

මම ද ක්‍ෂත්‍රියය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ද ක්‍ෂත්‍රියය. මම ද අසූ වයස්‌ය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ද අසූ වයස්‌ය යන්නය. මෙහිදී බුදුන් වහන්සේත්, කොසොල් රජුත් අතර පැවති සමානකම් තුනක්‌ පෙන්වා දේ. ඒවා නම් දෙදෙනාම කෝසළයේ පුරවැසියන් වීම, දෙදෙනාම ක්‍ෂත්‍රියයන් වීම හා දෙදෙනාම අසූ වයස්‌ වීමය. මෙහිදී බුදුන් වහන්සේ සියලු කෙලෙසුන් නැසූ තමන් වහන්සේ අතරත් පුහුදුන් තැනැත්තකු වූ කොසොල් රජු අතරත් සමානත්වයක්‌ පළ කිරීම සම්බන්ධයෙන් උදහස්‌ නොවූ සේක.

ඉහත දැක්‌වූ ප්‍රකාශ තුන කියා අසුනෙන් නැඟිට බුදුන්ට වැඳ පිටත්ව ගියහ. කොසොල් රජතුමා භික්‍ෂුන්ට පෙන්වා අර බලන්න ධර්ම චෛත්‍යය දක්‌වා කොසොල් රජතුමා යන සැටි යෑයි බුදුන් වහන්සේ ප්‍රකාශ කළ බව සූත්‍රයේ සඳහන් වෙයි. එපමණකුදු නොව, කොසොල් රජතුමා කී කරුණු මතක තබාගැනීමට, ඉගෙන ගැනීමට, අධ්‍යයනය කිරීමට උත්සුක වන්නැයි ද කියා බුදුන් වහන්සේ භික්‍ෂුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිති. මෙහිදී උග්ගණ්‌හාථ, ධාරේථ, පරියාපුනාථ යන පද තුන දක්‌වා ඇත.

බුදුන් වහන්සේගේ ජනවාර්ගික අනන්‍යතාව මේ අන්දමට අවධානය යොමු කළ යුතු කාරණයක්‌ හැටියට ධම්ම ෙච්තිය සූත්‍රයේදී දක්‌වා ඇත. එය "අථ සංහිතං/ආදී බ්‍රහ්මචරිතං" යන පද දෙකෙන් ද වර්ණනා කොට ඇත. ප්‍රතිඵල ගෙන දෙන, බ්‍රහ්මචර්යට නැඹුරු වූ කරුණු හැටියට මෙහි දක්‌වා ඇත්තේ බුදුන් වහන්සේ සහ කොසොල් රජ යන දෙදෙනාම කෝසල වංශිකයන්වීමත්, ක්‍ෂත්‍රියන්වීමත් අසූවියෙහි පසුවීමත්ය.

ජනවාර්ගික පදනම බැහැර කළ මනුෂ්‍යත්වය පමණක්‌ පිළිගත් කෙනකුගේ ප්‍රතිචාරයක්‌ හැටියට මේ තත්ත්වය හඳුනාගත නොහැකිය.

අංගුත්තර නිකායේ තික නිපාතයේ සූත්‍රයක්‌ අපගේ ප්‍රස්‌තුතයට බෙහෙවින් අදාළ වෙයි. එහි දක්‌නට ලැබෙන්නේ උපක්‌කිලෙස පිළිබඳ විස්‌තරයකි. උපක්‌කිලෙස වර්ග තුනක්‌ ඇතැයි බුදුන් වහන්සේ එහිදී ප්‍රකාශ කරති. ඒවා නම් ඕලාරීකා උපක්‌කිලෙසා, මජ්චධිමිකා උපක්‌කිලෙසා, සුඛුමා උපක්‌කිලෙසා ය. ඕලාරික උපක්‌කිලෙස නම් කාය දුෂ්චරිත, වාචි දුෂ්චරිත සහ මනෝ දුෂ්චරිතය. දස අකුසල් වශයෙන් ගණන් ගැනෙන්නේ ද මේවාය. කයෙන් කෙරෙන වැරදි තුනකුත්, වචනයෙන් කෙරෙන වැරදි හතරකුත්, සිතින් කෙරෙන වැරදි තුනකුත් මෙහිලා ගණන් ගැනේ. මේවා පහසුවෙන් දුරු කළ හැකි උපක්‌කිලෙස ලෙස දක්‌වා ඇත.

මධ්‍යම උපක්‌කිලෙස නම් කාම විතක්‌ක, ව්‍යාපාද විතක්‌ක සහ විහිංසා විතක්‌කය. ඉඳුරන් පිනවීම හා සබැඳි සිතිවිලි, ද්වේශය හා සබැඳි සිතිවිලි හා අන් අයට කරදර කිරීම සබැඳි සිතිවිලිය මින් අදහස්‌ කරන්නේ. මෙම සිතිවිලි වලින් නිදහස්‌වීම වඩා අසීරුය. කෙනකුට දුරු කිරීමට වඩාත්ම අපහසු සූක්‍ෂම උපක්‌කිලෙසය. එවැනි උපක්‌කිලෙස තුනකි. ජාති/ජනපද/අවඤ්ඤත්තිය යන්නයි.

මෙයින් පෙනී යන්නේ ජනවාර්ගික හැඟීම සහ රට පිළිබඳ හැඟීම යන පද මිනිස්‌ සන්තානයේ ගැඹුරෙන් පවතින කරුණු බවය. අවඤ්ඤත්ති යනුවෙන් අදහස්‌ කරන්නේ මමය, මාගේ යෑයි ගත් දේය. ජාතිය සහ ජනපද යන දෙකද මිනිසා මමය මාගේ යෑයි කියාගත් කරුණු අතරට එකතු වෙයි. මේ අනුව ජාතිය පිළිබඳ, රට පිළිබඳ හැඟීමක්‌ නැතැයි කිසියම් පුහුදුන් පුද්ගලයෙක්‌ කියා සිටින්නේ නම් ඔහු කරන්නේ තමාම රවටා ගැනීමය. ඒවායේ නිදහස්‌ වූ මානසික තත්ත්වයක්‌ යමෙකුට ඇති කරගත හැකි නම් ඔහු අවශ්‍යයෙන්ම රහතන් වහන්සේ කෙනෙක්‌ බව කිය යුතුය.

මේ කරුණුවලින් පෙනී යන්නේ අප මානව සංහතියේ ඒකත්වයක්‌ කතා කළ ද ජනවාර්ගික අනන්‍යතාව ඉන් ප්‍රතික්‍ෂේප කිරීම අදාළ නොවන කරුණක්‌ බවය. සිංහලයන් සිංහල ජාතියත්, බෞද්ධකමත් ඉදිරියට ගැනීම, කතා කිරීම වලංගු නැතැයි කියන්නට ද අන්තවාදීන් යෑයි නම් කරන්නට ද හේතු නැත. අන් ජාතීන් ද තම ජාතිය පිළිබඳ කතා කිරීම ගැටලුවක්‌ නොවේ. ගැටලුව වන්නේ තම ජාතිය හඟවා පොදු ජාතියක්‌ ගැන කතා කරන්නට උත්සාහ ගැනීමය.

පොදු ජාතිය තුළ සිංහල ජාතිය ප්‍රධානවීම ගැන කතා කිරීම වැරදි සහගත නොවේ. මන්ද, අන් අයට ද එය එසේ වන හෙයිනි. තම තමන්ගේ ජාතිය පිළිබඳ ප්‍රකාශ කිරීම වළක්‌වාලිය හැක්‌කක්‌ නොවේ. ශ්‍රී ලාංකික යන ව්‍යවහාරය භාවිතයේ වරදක්‌ නැත. එනමුදු ඒ ඔස්‌සේ සිංහල ජාතිය යෑයි සඳහන් කිරීමට බියවීම දීන වූත්, අධම වූත් පිළිවෙතකි. වරද ඇත්තේ එතැනය. ඒ ශ්‍රී ලාංකික යන ව්‍යවහාරය තුළ සිංහල ජාතිය යන්න අමතක කර දැමීමට ඇතැමුන් උත්සාහ කිරීමය.

අම්/සිරි ධම්මරතන මහ පිරිවෙනේ
ආචාර්ය, ගෞරව ශාස්‌ත්‍රවේදී, ශාස්‌ත්‍රපති
දෙමටදෙණිකන්දේ ධම්මජෝති හිමි


බෞද්ධ ආයතන විනාශකිරීමේ උපක‍්‍රමයක් PDF Print E-mail
Written by රෝහණපුත‍්‍ර   
Thursday, 11 February 2010 02:14
Top Lanka News පෙබරවාරි 10
හැම වැඩකදීම සර්ව ආගමික නායකයින් වෙත ගොස් ආශිර්වාද ලැබීම ශ‍්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනඥයින්ගේ අඵත්ම සිරිතයි.  ඔවුන් මෙම ක‍්‍රියාව මගින් වහෙන් ඔරෝ භාෂාවෙන් කියන්නේ ලංකාව බහු ආගමික රටක් බවයි. ලංකාව බහු ආගමික බහු ජාතික රටක්ය යන්න යුරෝපීය ඇන්ජී ඕ කාරයින්ගේ ප‍්‍රබන්ධයකි. ඔවුන්ට නොයෙකුත් විදිහේ චෝදනා නගන දේශපේ‍්‍රමි යයි හදුන්වා ගන්නා  දෙශපාලනඥයින්  පවා ඇන්ජී ඕ ඉගැන්විම් අනුව වැඩකරද්දී බුද්ධිය ඇති මනුෂ්‍යයින්ගේ සිතේ දේශපාලනඥයා යනු විශ්වාසය තැබිය නොහැකි පුද්ගලයෙක්ය යන හැගීම ඇතිවෙයි.
වමේ නායකයින් මිස එජාපයේ පැරණි නායකයෝ දේශපාලන වංකකම් නොකළහ. ඔවුන් ජනතාවට බොරු මුහුණු පෙන්නුවේ නැත. ජේ.ආර් වමේ නායකයින්ටත් වඩා  වංක දේශපාලනඥයෙක් වුයේය. ඒ මගම ගිය  ආර්. පේ‍්‍රමදාස සර්ව ආගමික ව්‍යාපාරය ජනප‍්‍රිය කරපු රාජ්‍ය නායකයා වුයේ ය. එය විවේචනය කළ ලේඛකයෙක් සර්ව ආගමික දර්ශනය මුළින්ම එළියට ආවේ තෝසෙ කඩයෙන් බව සදහන් කරමින් පේ‍්‍රමදාසගේ දර්ශනය හාස්‍යයට ලක්කර කොළඹට කිරි ගමට කැකැරි නමින් ප‍්‍රකාශනයක් පිට කළේය. එහි ප‍්‍රතිඵලය වශයෙන් එම ලේඛකයාට පණ බේරාගැනීම සදහා රට හැර යන්ඩ සිදුවුනි. එදා පේ‍්‍රමදාසගේ දර්ශනය අද රටේ දේශපාලනඥින් වැඩිම පිරිසක් වැළදගෙන දේශපාලනය කරති.  

ක‍්‍රිස්තියානි සහ ඉස්ලාම් රාජ්‍යයන්හි දේශපාලනඥයින් ශ‍්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනඥයින් කරන වංචනික ක‍්‍රියාව නොකරති. මොනම උත්සවයකදිවත් ඔබාමා හෝ එංගලන්තයේ අගමැතිවරයා හෝ ආශිර්වාද කරවාගන්ඩ සර්ව ආගමික නායකයෝ නොකැදවති. මේ රටවල් පළමුවෙනි ලෝකයේ රටවල් ලෙස සැලකෙන්නේ එම රටවල වෙසෙන ජනයා ගේ බුද්ධියද ප‍්‍රසාරණය වී තියෙන  බැවිනි. නැතිනම්  බෞද්ධ දේශපාලන නායකයෝ හැම තැනකදීම සර්ව ආගමික නායකයින් කැදවමින් කරන මේ කෝලම කුමක්ද?

 හැම වැඩකදිම සර්ව ආගමික නායකයින් පස්සේ යන දේශපාලනඥයින් විශේෂ දේශපාලන වැඩවලදී  මහනායක පමණක් බැහැදැකීමට යති. ඒ රහස මහානායක හිමිවරු නොදනිති. රටේ බෞද්ධ නායකයින් හා භික්ෂුණ් වහන්සේලා මෙම කාරණාව ගැන සැලකිල්ලක් නොදක්වති. නමුත් මෙම ක‍්‍රියාව මෙහෙයවන්නෝ පැහැදිලි අරමුණකින් යුතුව එම ක‍්‍රියාව කරති.

 ජනාධිපතිවරණය කාලයේ ජෙනරාල් පොන්සේකා සමග පන්සල් පල්ලි කෝවිල් ගානේ ගිය ජවිපෙ නායක සෝමවංශ අමරසිංහ ඒ හැමෝගේම ආශිර්වාද පුජාවලට සහභිගිවුයේ ය. නමුත් අමරවංශ මේ එකම ආගමක්වත් අදහන්නේ නැති පුද්ගලයෙක් බව ඔහු ඇසුරු කරන්නෝ දනිති. කොටින්ම ඔහු මාක්ස්වාදියෙකි. ජනාධිපතිවරණයෙන් පසුව ජනාධිපතිවරණය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී නොවේ යයි කියමින් ඔහු මල්වට්ටියක් ඔසවාගෙන මහානායක හිමිවරුන් බැහැදකින්ඩ ගියේය. නිකන් නොවේ විඩියෝ කාරයිනුත් සමගිනි.   ඊලගට ඔහු මහානාහිමිවරු හමුවු විස්තරය විඩියේ  පටි මගින් වෙබ් අඩවි හරහා ප‍්‍රදර්ශනය කරන්ඩ වුයේය. මල්වතු නාහිමියෝ ජනාධිපතිවරණය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී වුවක් වශයෙන් නොපිළිගන්නා බව එමගින් ප‍්‍රකාශවුණි.  

ජනාධිපතිවරණය සදහා පල්ලි කෝවිල් හා මස්ජිඞ් වලට ගිය අමරසිංහ ජනාධිපතිවරණය ප‍්‍රජතන්ත‍්‍රවාදී නොවේ යයි කියන්ඩ එම තැන්වලට නොගියේ මන්ද? අඩුම තරමින් එල්ටීටීඊ ව්‍යාපාරයට ආධාර කළ කතෝලික බිෂොප්වරයෙක් ලගටවත් ඔහු නොගියේ ය. ඒ ඇයි?
බිෂොප්වරු රාජ්‍ය නායකයින් සමග අමනාප කරන්ඩ පල්ලියෙන් ඉඩ නොලැබේ. මෙබදු ක‍්‍රියා සිදුවන පාඩුව දේවස්ථානය දනි. සෝමවංශ මහානාහිමිවරුන් හමුවිමට ගියේ ගෞරවයට නොවේ. මහානාහිමිවරුන් හා රජය බිදවිමේ කුමන්ත‍්‍රණයක් සපුරාලමිනි.

මේ ජරා ක‍්‍රියාව මේ සතියේ ආයෙත් ක‍්‍රියාවට නගා තිබේ. ඒ ජවිපෙ පත්තර ලේඛකයෙක් වු එක්නැලිගොඩ නැමැත්තාගේ බිරිද හා දරුවන් මල්වතු නාහිමියන් බැහැ දකින්ඩ යැවිමෙනි. ඒ යවා ඇත්තේත් විඩියෝ කාරයෙක් සමගිනි. විඩියෝ පටිය  දෙමළ ඩයස්පෝරාවට සම්බන්ධ වෙබ් අඩවිවල පවා දකින්ඩ ලැබේ. මල්වතු නාහිමියෝ පැමිණයවුන්ට අනුශාසනාවක් කරමින්  ජෙනරාල් අඩංගුවට ගැනිම විවේචනය කරති.  දේශපාලන නායකයින් තමන් වහන්සේලාගේ අනුශාසනා නොපිළිගන්නා බව පවසති. ජනාධිපතිවරණයෙන් පසුව ප‍්‍රචණ්ඩ ක‍්‍රියා සිදුවු බව ප‍්‍රකාශ කරති.  කොටින්ම ඒ විඩියෝ පටිය මගින් කරන්නේ මල්වතු නාහිමියෝ ජනාධිපතිවරයාට විරුද්ධකාරයෙක් කර පෙන්විමයි. මේ මොන තරම් දරුණු අපරාධයක්ද?
 
බටහිර රටවල් කිහිපයක් සහ දෙමළ ඩයස්පෝරාව ද  කොටි හිතවාදින් ද  සාම ගිවිසුම මගින් රට පාවාදුන් රනිල් කණ්ඩායමද කර තියාගෙන ගිය ජෙනරාල් සරත් පොන්සේකා වෙනුවෙන් මල්වතු නායක හිමියන්ව යොදාගැනීම  රටේ ලක්ෂ සංඛ්‍යාවක් සිංහල බෞද්ධ ජනයාගේ වේදනාවට කාරණාවකි. ඒ විඩියෝ පටිය මල්වතු නාහිමියන් හෑල්ලූවට ලක්කරන්නකි.  එමෙන්ම එය මල්වතු නාහිමියන් සහ රජය බිදුවීමට උපක‍්‍රමයකි.

ජවිපෙරමුණ උපන් ගෙයි සිටම බුදුසසුනට හානිකර ක‍්‍රියා කරපු දේශපාලන සංවිධානයකි. එය නිසා සිය ගණනක් තරුණ භික්ෂුණ් වහන්සේලා අකාලයේ රටට අහිමිවුනි. පන්සල් විශාල සංඛ්‍යාවක් පාලූවනි. මේවා විස්තර කෙරුන පොත පත ලියවී තිබේ. කරුණු මේ තරම් හෙලිවෙද්දිත් මල්වතු විහාරයේ නායක ස්වාමින් වහන්සේලා බුදුසසුනට එරෙහිවු කුමන්ත‍්‍රණය ගැන වැටහිමක් නැත්තන් සේ ක‍්‍රියා කිරීම බෞද්ධයන්ගේම අවසනාව මිස වෙන කුමක්ද?. මොළේ ඇති බෞද්ධ නායකයෝ මේවා ගැන කතා නොකර ඇටි කෙහෙල් ගිල්ල උගුඩුවන් සේ අහක බලාගෙන සිටිති.
                                            
   



යුක්ති ගරුක සමාජයක් වෙනුවෙන් කැපවීමට අදිටන් කරගනිමු ජනරාල් සරත් ෆොන්සේකා නත්තල් දිනට සුභ පතමින් කියයි මුද්‍රණය කරන්න ඉ-තැපැල්
Friday, 25 December 2009
Image

ලොව පුරා සුවහසක් ජනයාට සෙත සදා දීම පිණිස කැපවූ, දුක් විදින ජනයාගේ විමුක්තිය පතා අප්‍රමාණ දුක් විඳ කුරුස ගස මත දිවි පිදු මහා විමුක්තිදායකයාණන්, ජේසු සමිදාණන්ගේ උපත සැමැරෙන අසිරිමත් දිනය වෙනුවෙන් පණිවිඩයක් නිකුත් කිරීමට ලැබීම ඉමහත් සතුටක් මෙන්ම භාග්‍යයකි.

 

2009 වසරේ සුබ නත්තල මට විශේෂ සතුටක් අත් කර දෙයි. ඒ මෙවර නත්තල සතුටින් සාමයෙන් ගත කිරීම සඳහා අවශ්‍ය පරිසරයක් නිර්මාණය කිරීමට මව්සින් නායකත්වය දෙන ලද හමුදා සාමාජිකයන්ගේ කැප කිරීම ඵලදරා ඇති හෙයිනි. ගිය වර නත්තල උදා වන අපට එක් අදිටනක් තිබිණි. එය නම් 2009 වසරේ නත්තල් උත්සවය පේදුරු තුඩුවේ සිට දෙවුන්දර තුඩුව දක්වා සියළු ජාතින්ට අයත් කතෝලික බැතිමතුන්ට මරණ බියෙන් තොර උත්සවයක් බවට පත් කර දීමයි. දිගු කාලීනව කතෝලිකයන්ට තහනම් බිමක්ව තිබු උතුම් මරඳ මඩු මාතා දේවස්ථානය යළි කතෝලිකයන්ගේ වන්දනාවන් සඳහා නිදහස් කර දීමට හැකි වීම ගැන මට අද දැනෙන්නේ නිහතමානී සතුටකි. අපේ කතෝලික බැතිමතුන්ගේ ආගමික පුද පුජා උදෙසා එම උතුම් බිම මුදාගැනීමේ සටනේදී දිවි පිදු සියළු ජාතීන්ට හා ආගම් වලට අයත් එසේම ත්‍රිවිධ හමුදාව සහ පොලිසිය සිවිල් ආරක්‍ෂක බලකායේද සාමාජිකයන් මම මෙහිදී අදරින් සිහිපත් කරමි.

ජේසු සමිදාණන් අපට දුන් පණිවිඩය වනුයේ ලොව උතුම්ම ක්‍රියාව වන්නේ සත්‍යගරුකව සහ යුක්තිගරුකව ජීවත් වීම බවයි. උන් වහන්සේ තම දිවිය කැප කළේ ලොව පුරා මිනිසුන්ට යහපත උදා කර දීම පිණිස දුෂ්කර ප්‍රයන්තයක යෙදීමටය. තමන් වහන්සේ වෙත ආ සියළු බාධා දරා ගනිමින් උන් වහන්සේ විසින් පෙන්වා දුන් මග ඔස්සේ අද ලොව පුරා කතෝලිකයෝ ඉදිරියට ගමන් කරති. සිය ජීවිතයෙන් අප්‍රමාණ ආදර්ශ සැපයූ මේ උතුම් ශාස්තෲන් වහන්සේ කුරුස ගස මතදී ඔප්පු කර සිටියේ මිනිසාගේ යහපත උදෙසා දිවි පිදුමද ශ්‍රේෂ්ඨ ක්‍රියාවක්ම වන බවයි.

බහු වාර්ගික, බහු ආගමික හා සංස්කෘතික රටක් වන අපට ජේසු සමිදාණන්ගේ උපත සැමරෙන නත්තල ඉතා වැදගත් වේ. සිංහල, දෙමළ දෙජාතීයටම අයත් කතෝලික බැතිමතුන්ට මෙන්ම, බෞද්ධ, හින්දු හා ඉස්ලාම් භක්තිකයන්ටද අද අළුත් ලංකාවක්, එනම් වාර්ගික මත පදනම් වූ අයුක්තිය පිටු දැක සාධාරණය කිරුළු පළ`දින, ආගමික සහජීවනය ඉහළින්ම අගයන ලංකාවක් නිර්මාණය කිරීමේ භාරදූර වගකීමක් පැවරී තිබේ. උතුම් නත්තල් දිනයේ මෙළොව උපත ලද ඒ මහා විමුක්තිදායකයාණන්ගේ ඉගැන්වීම් කතෝලිකයාට මෙන්ම සියළු අන්‍ය ආගමික්යන්ටද විමසා බැලීම වටී. බුදුන් වහන්සේ, මහම්මත් තුමා මෙන්ම හින්දු ශාස්තෲන් වහන්සේලාද දේශනා කළේ කිතු සමි`දාණන් පරිදිම මනුෂ්‍යත්වයේ අගයයි. යුක්ති ගරුක ලෝකයක් බිහි කිරීමේ වටිනාකමයි.

ශුද්ධ වූ බයිබලයේ හිතෝපදේශයෙහි මෙසේ සඳහන් වෙයි.

“සත් පුරුෂයා ස්වාමීන් වහන්සේගෙන් කරුණාව ලබයි.
එහෙත් උන් වහන්සේ දුෂ්ඨ උපා යොදන්නා වරදට පත්කරන සේක.
මනුෂ්‍යයෙක් දුෂ්ඨ කමින් ස්ථිර නොවන්නේය.
එහෙත් ධර්මිෂ්ඨයාගේ මුල කිසි කළෙකත් නොසෙල් වෙන්නේය”
උතුම් ජේසු සමිඳාණන්ගේ උපත සිදුවු අසිරිමත් නත්තලේ අපිද යුක්ති ගරුක වූ මිනිසුන් වීමට යුක්ති ගරුක සමාජයක් බිහි කිරීම සඳහා කැප වීමට අදිටන් කර ගනිමු. උන් වහන්සේ පිදිය හැකි උතුම්ම මඟ මෙයයි. සියළු කතෝලික බැතිමතුන්ට සාමය සතුට පිරි සුබ නත්තලක් ප්‍රාර්ථනා කරමි.

ජනරාල් සරත් ෆොන්සේකා
ජනාධිපතිවරණ පොදු අපේක්‍ෂක



මල්වතු විහාරයට අයත්
වෙහෙර විහාර රෝහණ පාර්ශ්වයට එක්‌ කිරීම
ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව උල්ලංඝනය කිරීමක්‌

- රනිල් වික්‍රමසිංහ


පියසේන දිසානායක

මල්වතු විහාරයට අයත් වෙහෙර විහාරස්‌ථාන 500 ක්‌ පමණ රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ඇතිව දකුණේ රෝහණ පාර්ශ්වයට එකතු කිරීමට කටයුතු කිරීම රටේ ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව උල්ලංඝනය කිරීමක්‌ බව එක්‌සත් ජාතික පක්‍ෂයේ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා පැවැසීය.

ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවේ නව වැනි වගන්තියට අනුව බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛත්වය දී ශාසනය සුරක්‍ෂිත කොට එය පෝෂණය කිරීමට රජය බැඳී සිටියද මෙවැනි ක්‍රියා මගින් බලවත් පහරක්‌ එල්ලවී තිබෙන බව හෙතෙම කීය. විපක්‍ෂ නායක කාර්යාලයේදී ඊයේ (19 දා) පැවැති ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවකදී මෙම කරුණු අනාවරණය කළ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා පසුගිය 15-16 යන දිනවල මල්වතු විහාරයට රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ඇතිව ගොස්‌ ඇති භික්‍ෂුන් වහන්සේලා කිහිප නමක්‌ මල්වතු නාහිමිට තර්ජනය කර ඇති බවත් පැවැසීය.

මෙලෙස මල්වතු අස්‌ගිරි විහාරස්‌ථාන වෙත ගොස්‌ නාහිමිවරුන්ට තර්ජනය කළ භික්‍ෂුන් වහන්සේලා හා ගිහි පුද්ගලයන් කිහිප දෙනෙක්‌ පිළිබඳ මේ වන විට තොරතුරු ලැබී ඇති බවත් ඔවුන් පිළිබඳ සියලු තොරතුරු ඉදිරියේදී හෙළි කිරීමට බලාපොරොත්තු වන බවත් හෙතෙම කීය.

මල්වතු අස්‌ගිරි මහානාහිමිවරුන්ට තර්ජනය කිරීමට පැමිණි ගිහි පුද්ගලයන් රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ඇතිව පැමිණ ඇති බවත් මේ සම්බන්ධව රජය ගන්නා ක්‍රියාමාර්ග වහා රටට හෙළිකළ යුතු බවත් වික්‍රමසිංහ මහතා වැඩිදුරටත් පැවැසීය.

http://www.divaina.com/2010/02/20/news03.html




http://www.defence.lk/new.asp?fname=20100504_08


Videos

This is how they distroy Buddhism in sri Lanka (part 1/2)



Say No To Buddhism In Sri Lanka - Rosy Senanayake



Poltiticians of both government and opposition at Religious Ceremonies
Monks in Schools
Religion as School subject
Chandrika's presidential inauguration based on auspicious Astrological time
Monks in parliament in robes


Pictures

Religious Institutions steal and destroy natural childhood of innocent boys. In a rare event like this, they get to enjoy and express what they love as children.  Children shall not be forced into a monastery at such young age, even with parental permission; they should be allowed what is natural to any child's psychological and physical development.


same as above

On the News

news articles